اگه کوله بارت سنگينه!

اگه خيلي تنهايي و همدمي نداري

اگه بيماري و دستت خالي!

اگه بيکاري و در به در دنبال کاري!

اگه بهت ظلم شده و در فشاري...

يادت باشه...

حتي در تيره ترين شبها، در اوج تاريکي و ظلمت ، هميشه ستاره اي هست که چشمش به توست

اون ستاره يه پيغامه

يه خبر خوش واسه اونايي که به دنبال نورند!

خداوند به حضرت موسی می گوید :

«ای پسر عمران ! هر گاه بنده ای مرا بخواند , آن چنان به سخن او گوش می سپرم که گویی بنده ای جز او ندارم .

ای شگفتا ! که بنده ام همه را چنان می خواند که گویی همه خدای اویند جز من .»

امام سجاد به خداوند چنین می فرماید :

می میرم برات

نمی دونستی می میرم بی تو بدون چشات

رفتی از یرم

نمدوستی که دلم وصل یه سازصدات

آرزومه که نمدوستی که من می میرم برات

می میرم برات

عاشقم هنور

نمی خوام که بمونی بسوزی به ساز دلم

گفتی من میرم

نمی تونستی یری به فرد ا ها گل خوشگلم

برو راهی نیست تا فردا ها یارخوشگلم

بمون با دلم

سفرت بخیر

اگه میری از اینجا تک و تنها به یه شهر دور

برو که رفتن بدون ما میرسه به یه دنیا

به یه دنیا نور

سفرت بخیر

برو گر شکستی زمن بتونی دوباره بساز

بادلی شکسته وناامید تو بازم بساز

تو بازم بساز

نمی خوام بیای

نمی خوام میون تاریکی من تو حروم بشی

نمی خوام ازت

نمی خوام مثه یه شمع بسوزی برام تو حروم بشی

بروتا بزرگی میخوام که فقط ارزوم بشی

ارزوم بشی...!

و امروز من برای سالهای دور می نویسم سالهائی که تازه چشمان تو عاشق می شوند! افسوس که قصه خیالی مادربزرگ درست بود.همیشه یکی بود یکی نبود و زندگی چه معلم بدی بود که همیشه اول امتحان گرفت و بعد درس داد.

 

همیشه رفتن و هرگز نرسیدن

پل٬تنها راه تو برای رسیدن به آنسو را کوتاه تر می کند.راهی به سرزمین اسرارآمیز که آرزو داری آنها را ببینی٬راهی از میان چادر کولی ها و بازار مکاره عربهای ولگرد! و جنگلهای مهتابی که تک شاخ ها در آن جست و خیز می کنند.بیا با من همراه شو اما بدان پل٬تنها راه تو برای رسیدن به آنسو را کوتاه تر می کند پس آخرین قدمها را باید به تنهائی برداری.